Kabanata 57

Nung sumunod na linggo, wala na yung gamot na galing sa mga treatment na nagpapalala sa leukemia, at pagkatapos niyang mailabas yung mga takot at pag-aalala na bumabagabag sa isip niya buong buwan kay Adele…kahit na nanghihina pa rin siya dahil sa sakit niya…medyo okay na pakiramdam ni Nadine; at kaya na niyang bumalik sa eskwela. At habang halos lahat masaya na makita siyang bumalik; may malalim na lungkot na nakakalat ngayon sa Roosevelt High. Kahit na alam ng lahat na bumalik yung leukemia ni Nadine…maliban sa iilan sa mga staff na alam yung siguradong mangyayari…lahat sila umaasa na mapapa-remission siya ng chemotherapy; lalo na't yun yung sinasabi niya kay Adele. Pero ngayon at umamin na si Nadine kay Adele na hindi tumutulong yung chemo at mamamatay na siya, mayroon nang tiyak, nakakalungkot na wakas na hindi na pwedeng balewalain, o baguhin; gaano man kahirap mangarap o umasa. Sira na ngayon sina Sarah, Trish at Janice; kahit na parang may nakakakilabot na pakiramdam na hindi siya mabubuhay sa cancer ngayon. Sinusubukan nilang itaboy yung nakakakilabot na isiping yun; dahil hindi naman nagsalita si Nadine dati at sinabi yung inaasahan niyang kamatayan. Pero ulit, ngayon at inamin na niya kay Adele, hindi na maitatanggi na nakatakda na yung kapalaran niya. Nahihirapan na naman si Eddie harapin si Nadine; at hindi na niya kaya siyang kausapin. Pero hindi dahil sa tipikal, mahiyain na pagka-awkward na nararanasan niya dati kapag nandyan siya. Ang pag-iwas niya na harapin siya ngayon ay dahil sa sakit ng puso. Sobrang nasasaktan si Eddie ngayon na alam niyang mamamatay na si Nadine. At hindi niya kayang harapin siya; dahil sigurado siya na kung gagawin niya yun, iiyak siya. Oo, inaamin niya na nerd siya, pero lalaking nerd pa rin siya…at mga lalaki…lalo na yung mga teenager na lalaki…ayaw nilang umiyak sa harap ng kahit sino; lalo na sa mga babae. Yung pinaka-magandang pagtanggap kay Nadine, at hindi inaasahan, galing kay Leah VanCleef.