Kabanata 21

Pagkalapat na pagkalapat ng pinto, humarap ako sa kanya at ipinakita kung gaano ako nadismaya. 'Anong nangyari sa 'yo? Prangkahan, 'yon na 'yung pinaka-hostile na nakita kong ginawa mo,' sabi ko nang malakas, 'di alintana na baka nasa labas pa si Levy at nakikinig. 'Xiăo Fú, bù yào xiāng xìn tā. Nĭ tīng dào wŏ ma?' (Xiăo Fú, huwag mo siyang pagkatiwalaan. Naririnig mo ba ako?) 'Nĭn duì tā yŏu shén me shì? Nĭn zhī dao tā shì shéi ma?' (Anong meron ka sa kanya? Kilala mo ba siya?) Umiling siya, kinuha 'yung kawali mula sa akin at umalis na lang. Tahimik ko siyang binigyan ng 'wtf' look habang naglalakad papuntang kusina para ibalik 'yung mga kagamitan. Bumalik ako sa tambak kong kumot at blanket, nagpasya na 'wag nang makialam pa, at humandusay sa fluffy looking pile na 'yon, na pinagsisihan ko pagkatapos nang mawala 'yung fluff at tumama ang pwet ko sa matigas na sahig. Note to self: 'Wag nang gagawin ulit 'yon. Alam kong may tinatago sa akin si G. Huang pero kahit ayaw ko, alam kong magiging okay din siya. Sa isip-isip ko, nagtalukbong ulit ako at sinubukang matulog ulit bago pa lumabas ang araw at gumising sa akin para ituloy ang training ko. Mas maaga pa lumabas ang araw sa gusto ko pero nagawa kong piliting bumangon mula sa kumot at maligo nang mabilis, na sobrang lamig. Nagpipikit ako at muntik nang mabangga ang pinto ng banyo pero 'yung sobrang lamig na tubig ang tumulong para mamulat ang mga mata ko. Nang matapos na ako sa pagligo, binagsak ko 'yung pajama ko sa sulok, tinatamad na tiklupin pa. Sinubukan kong simulan ang umaga nang maayos pero ramdam ko 'yung inner bitch ko, nagkakamot palabas. Nag-iwan si G. Huang ng nota sa kitchen counter na babalik siya agad. Kumuha ako ng ilang saging at mansanas at nagsimulang kumagat habang naghihintay. Pagkatapos kong matapos ang huling kagat sa saging, nakarinig ako ng sunod-sunod na yapak na papalapit sa kusina. Nakuha nito ang atensyon ko. Akala ko, si G. Huang at ako lang ang tao sa lugar na 'to. Mabilis kong kinuha 'yung kutsilyo na ginamit ko para hiwain 'yung mansanas at pumunta sa counter na katabi ng pinto para maghanda ng surprise attack. Nang may ilang lalaki na tumapak sa kusina, nagpigil ako. Masyado silang abala sa kanilang pag-uusap na hindi pa nila ako napapansing nakatayo roon. Nasabi ko na hindi sila nag-e-expect ng bisita dahil sa lakas ng kanilang mga boses. May mali talaga. 'Lev?' tanong ko sa kanya, naguguluhan. Nanlaki ang mga mata niya at mabilis akong tinignan. 'Pix? Anong ginagawa mo rito? Akala ko umalis ka na!' akusa niya sa kasama niya. Nagsikip ang mga mata ko, nagiging mapanganib na slit nang marinig ko 'yung sinabi niya. 'Paano kung umalis ako? Plano mo bang i-ambush ang teacher ko? Anong ginagawa mo talaga rito?' Hindi ko na mapigil ang mga tanong kahit gusto ko kaya hindi na lang ako nag-abala. Bumalik sa akin ang payo ni G. Huang kagabi at mas hinigpitan ko 'yung hawak sa kutsilyo. 'Umalis na nga siya, nakita ko!' sagot ng hindi pamilyar na boses na malalim, lalong nagpagalit sa akin habang patuloy nilang hindi pinapansin ang presensya ko. Prangkahan, sino ba sila sa akala nila. 'Well, baka bulag ka dahil nakatayo siya mismo sa harap natin!' sigaw ni Levy sa lalaki at nakita ko na nagagalit 'yung ‘kaibigan' niya sa tono niya. 'Watch it. Kilalanin mo ang lugar mo.' Oh, ipapakita ko sa kanila kung ano talaga ang ibig sabihin ng ‘pagkilala sa lugar mo'. Itinutok ko ang kutsilyo sa ulo ng lalaki at dahil alam kong masama ako sa pagtira, hindi ako nagulat nang hindi tinamaan ng kutsilyo ang ulo ng lalaki. Pero hindi naman nabigo ang layunin nito. Tumahimik ang kusina nang tumunog 'yung kutsilyo sa sahig. 'May tinanong ako sa inyo, may sumagot na o hindi na makakamali 'yung susunod na kutsilyo,' panakot ko. Nagkatinginan silang dalawa pero nagsalita si Levy. 'Bigyan mo kami ng minuto, please.' Pinag-isipan ko. Hindi ako tanga, halatang may tinatago sila. 'Yun mismo ang dahilan kung bakit ako pumayag sa kahilingan niya. Hindi naman nila sasabihin sa akin 'yung totoo; mas mabuti nang makinig. Hindi 'yon mapapansin ni Levy, siguro iniisip niyang mas mataas ang moralidad ni Pixie kaysa doon. Pero hindi si Cassandra Johnson. Nang lumabas sila sa kusina para mag-usap nang ilang hakbang ang layo, sinigurado kong naglakad ako nang mahinhin na nagkukunwaring naglalakad sa isa sa mga upuan na hindi nakikita mula sa kanilang kinalalagyan. Nang hindi na nakikita, nagmadali ako sa pader na pinakamalapit sa kanila. Sinubukan kong makuha lahat ng sinasabi nila nang may kahirapan. Sapat lang 'yung naintindihan ko para makabuo ng mabilis na palagay kung ano ang ginagawa nila rito. 'Akala ko sigurado kang siya 'yung lumabas,' singhal ni Lev sa kaibigan niya. 'Oo, pero baka inasahan na ng hayop na 'yon at nagbihis na parang siya para i-trap tayo,' sabi ng ibang dude nang mahina. Pinatahimik siya ni Levy nang mabilis pero nakatikom na ang mga kamay ko. 'Pero hindi 'yon makatuwiran. Bakit niya tayo gugustuhing sulukin siya? Hindi ba dapat nag-aalala siya na baka masaktan natin siya?' bulong ni Levy. Pinagtanong din ako n'un. 'Kinalimutan mo na 'yan! Dalawang lalaki laban sa isang petite girl, i-sack na lang natin siya at bumalik na lang tayo para sa gagong 'yon mamaya. Siguro tatakbo siya sa atin para sunduin 'yung bitch niya,' sabi ng kaibigan niya. Sa palagay ko sapat na 'yon, hindi ba? Patumbahin na lang natin sila bago pa nila isakatuparan 'yung plano na 'yon. Alam ng Diyos kung anong gagawin nila sa akin kapag kinidnap na nila ako. Mabilis akong naglakad sa kabilang bahagi ng kusina, sinisigurado na 'yung mahinang boses ay nagpapatuloy pa rin. Mabilis kong pinalitan ang kutsilyo ng kawali. Gusto kong patumbahin sila, hindi patayin. Kailangan kong malaman kung ano ang problema nila kay G. Huang. Nang hawak ko na 'yung kawali, dumaan ako sa pintuan sa likod ng kusina at nilibot nang tahimik ang bahay. Nakatalikod sila sa pintuan, siguro sinusubukan akong bantayan, at ipinapangako ko, sobrang dali. Hindi man lang sila nagawang gumanti bago tumama ang kawali sa kanilang ulo. Sinigurado kong hinampas ko 'yon nang buong lakas ko. Lohika ko: kapag mas malakas mo silang hinampas, mas matagal silang mawawalan ng malay. Nang tumama na 'yung katawan nila sa sahig, kinuha ko 'yung kumot na ginagamit kong matulog at binalot sila na parang mga malalaking sanggol. Ginawa ko lang 'yon para mas mahirapan silang tumakas kung sakaling magising sila bago ako makahanap ng lubid para itali sila. Sinimulan ko ang paghahanap ko ng lubid at sa kabutihang palad, hindi ko na kailangang habulin ang tumatalon na balot ng kumot nang bumalik ako. Pagkatapos ko silang itali, nilinis ko 'yung sulok ko, inayos ang mga kumot at kumuha ng libro para magbasa habang naghihintay na bumalik si G. Huang. At siyempre, tulad ng lahat ng matatalinong sociopath, sinigurado ko rin na ilagay ang kawali na nasa abot-kamay, kung sakali man.