Kabanata 95

Hindi pa naglakad si Adam papunta sa stereo na nasa maliit na mesa sa isang sulok ko lang narealize na nandoon pala iyon. Maya-maya pa, tumugtog yung ‘Rewrite the stars' ng mahina at mas naguluhan ako. ~ You know I want you It's not a secret I try to hide I know you want me So don't keep saying our hands are tied ~ Parang lumundag yung puso ko papunta sa lalamunan ko nang kumapit yung lyrics sa dibdib ko at inubos yung hininga ko. Alam niya ba? "Adam?" tanong ko ulit sa kanya. Nakatalikod pa rin siya sa akin at gusto ko sanang bumulong ng kung ano-anong nakakasarkastiko dahil yung kaba, sinasakal na ako. Lumingon din sa wakas si Adam sa akin matapos ang parang habang-buhay at humakbang siya ng dalawang beses para matakpan yung distansya sa pagitan naming dalawa. "Case," panimula ni Adam habang hinawakan niya yung kamay ko. Naramdaman ko yung paglundag ng puso ko sa ginawa niya. Tumingin ako sa mga kamay naming magkahawak tapos binalikan ko yung mukha niya, nangangati na ako na sabihin na ilabas na niya. Romantic, alam ko. Gaya ng nakikita niyo naman, hindi ako yung pinaka-pasensyosong tao sa mundo. "Hindi ko ata nagawang humingi ng tawad sa iyo ng maayos para sa lahat ng pangit na bagay na inakusa ko sa iyo at yung pangit na tao na pinakita ko sa iyo matapos mawala yung mga alaala ko. "Ayoko kayong biguin, kaya sasabihin ko na sa inyo ngayon na hindi ko alam kung mababalik ko pa yung mga alaala ko. Hindi ko alam kung maalala ko pa yung lahat ng nangyari bago yung aksidente. Hindi ko alam kung kaya ko pang maging yung tao na ako bago yung lahat ng ito. ~ What if we rewrite the stars... Say you were made to be mine. ~ "Pero yung alam ko ay gusto kong gumawa ng mga bagong alaala kasama ka. Gusto kong maalala yung mga magagandang alaala na ginawa natin matapos mawala yung mga alaala ko. Gusto kong gumawa pa ng maraming alaala kasama ka. Yung alam ko, sigurado, ay gusto kong maging yung taong muli mong mamahalin." ~ Nothing could keep us apart. You'd be the one that I was meant to find. ~ Sa huling pangungusap, tumigil yung hininga ko at lumaki yung mata ko habang nakatingin ako kay Adam. Hinanap ng mata ko yung kung anong nakakalokong ngiti na magsasabi sa akin na biro lang ito. Pero wala akong nakita. ~ It's up to you and it's up to me No one can say what we get to be ~ "Alam ko na hindi na ako yung dati, at siguro hindi na ako magiging pareho, pero kahit ilang buwan pa lang tayong nagkakilala ulit, nakita ko kung ano yung nakita ni Adam sa iyo. Kung paano ka magmahal ng matindi at walang hinihingi; siguro ito yung pinaka-kahanga-hangang bagay tungkol sa iyo. Kung gaano kalaki yung awa mo sa iba, nakakagulat at kung gaano ka kapatawad, napapatanong ako kung tao ka pa." Inipit ni Adam yung isang hibla ng buhok sa likod ng tenga ko habang patuloy siyang nakatingin sa mga mata ko. Hindi ako naglakas loob na lumayo ng tingin, natatakot na baka may ma-miss ako na maliit na detalye. "In love na in love ako sa iyo, Case," bulong ni Adam habang patuloy siyang nakatingin sa mga mata ko. Tandaan niyo yung sinabi ko tungkol sa pagkatunaw ko kanina? Isipin niyo na yung loob ko, nagiging goo. Mukhang hindi pa siya tapos magsalita. "Magiging girlfriend kita?" Patay na ako. Nagiging tunaw na ako. Nagiging gooey na ako. Syempre, oo yung sinabi ko. Sino bang matinong tao ang tatanggi sa ganitong lalaki? Tumingin ako kay Adam ngayon; para lang makita siyang nakatitig sa akin. Yung ngiti niya, umaabot sa mga mata niya at kumukunot yung mga gilid nito. Baka may mga kinikilingan ako pero Diyos ko, perpekto itong lalaking ito. Lumapit ako at sinunggaban ko yung mga labi niya gamit yung mga labi ko. Malambot at nakaka-imbita yung mga labi niya at sinubukan kong ibuhos kung gaano ako nagpapasalamat sa halik. Kahit anong pinagdaanan natin, napunta siya sa tabi ko. Gumaganda yung buhay at wala na akong ibang hihilingin pa.