Kabanata 89
POV ni Elyana
Super nag-enjoy ako sa bagong timplang kape na siniksik ni Felicity sa kwarto ko. Ininom ko 'yon nang sobrang sarap habang kinakain ko 'yung French toast ko at walang ni isang patak ang nasayang. Agad kong hinugasan 'yung mug sa lababo, walang bakas o amoy na natira ng huling laman nito para hindi kami mapagalitan kapag nalaman ni Nanay.
Pinangiti ako ni Felicity nang sobra sa ginawa niya kaninang umaga. Hindi ko akalaing gagawin niya 'yon para sa 'kin. Dahil do'n, bigla kong naalala 'yung coffee farm na binigay sa 'kin ng parents ko at inisip na kausapin si Tatay para alamin kung ano na ang nangyayari do'n.
Kinain ko lahat ng pagkain na dinala nila sa kwarto ko at pumunta agad sa nursery pagkatapos. Alam kong nandun ang parents ko sa oras na 'yon at tama nga ako.
Heto na ang gwapo kong si Aqui, gising na no'n at si Nanay ang may karga sa kanya no'ng pumasok ako. Lumapit ako sa kanila para halikan 'yung baby ko.
Nasa laptop si Tatay. Mukhang busy siya, pero no'ng napansin niya ako, agad niyang inangat ang ulo niya para batiin ako. "Kamusta ka na, anak?" tanong niya agad pagkatapos naming magbatian.
"Okay na po ako, Tatay," sagot ko na nakangiti.
"Buti naman. Akala namin kailangan na nating tawagan ang doktor kanina. Si Felicity ang nagmamadaling pumunta sa kwarto mo bago pa man kami makagalaw," sabi ni Tatay sa 'kin at ipinaliwanag kung bakit siya ang nagpakita.
Ang caring talaga ng baklang 'yon. Kung lalaki lang siya at may chance, baka matagal na akong nahulog sa kanya. Ang galing niyang tao, mabait at mapag-alaga. Bonus pa 'yung kagwapuhan niya at average na katawan. Paano pa kaya kung idagdag pa 'yung successful career niya?
Hindi ko na halos maalala kung bakit ako pumunta sa nursery habang iniisip siya.
"By the way, Tatay. Tumawag na ba 'yung mga magsasaka tungkol sa taniman? Sa tingin ko, oras na para magsimula ako—"
"Maaga pa para diyan, Elyana," naputol ako sa malakas na boses ni Nanay, at sa tunog pa lang, alam ko na kung saan hahantong 'yon.
"Sobrang bata pa ng anak mo para mag-focus ka sa ibang bagay; mabilis lumaki ang mga sanggol, at kailangan mo siyang samahan para masaksihan mo lahat ng sandaling 'yon; maniwala ka sa 'kin, pinagdaanan ko 'yan no'ng nanganak ako sa 'yo." Nagsimula na naman siyang sermonan ako. Gano'n na nga 'yung iniisip ko.
May punto naman si Nanay. Isang buwan pa lang si Aqui at hindi napapansin na lumalaki siya araw-araw. Lumalaki na siya at bumibigat. Gusto ni Nanay na gatas lang ng ina ang iinumin ni Aqui at buti na lang, marami akong kayang gawin para sa kanya.
"Nagtanong lang naman si Ellie, mahal ko," ipinagtanggol ako ni Tatay. Gusto kong tumakbo papalapit sa kanya at magtago sa likod niya dahil natakot ako bago pa man magsalita si Nanay.
"Pero hindi niya dapat iniisip 'yung mga bagay na 'yon. Ma-sstress lang siya. Hindi man lang 'yan healthy para sa kanya," sagot ni Nanay sa kanya.
Ayoko silang nakikitang nag-aaway sa harap ko, lalo na kung ako ang dahilan. Nagbigay 'yon ng bigat sa dibdib ko at kahit gusto ko silang pigilan, alam kong madaling mapapakalma ni Tatay ang dragon kong Nanay.
"Naiintindihan ko 'yan, pero ipaalam mo na sa kanya," sabi ni Tatay sa kanya, na nagpatigil kay Nanay na magsalita sa 'kin pagkatapos.
Humarap sa 'kin si Tatay. "Tumawag 'yung caretaker no'ng nakaraang linggo para ipaalam sa 'kin na nagsimula na silang magtanim ng kalahating ektarya ng bakanteng espasyo sa hilagang bahagi ng farm mo. Dadating na rin ang mga seedling ng kakaw anumang oras mula ngayon, at magiging handa na rin sila sa pagtatanim sa lalong madaling panahon. Lahat ay perpektong hinahawakan, mahal. Wala kang dapat ipag-alala," sabi niya sa 'kin.
"Salamat, Tatay," sagot ko. Naantig ako sa pagpayag ni Tatay na tulungan ako sa farm. Kahit na ako ang may-ari, siya na ang nag-aasikaso dito simula no'ng nalaman nila na buntis ako, at hindi ako pinapayagang ma-stress. Malaking biyaya sa 'kin ang parents ko, at sana ganun din ako sa anak ko habang lumalaki siya.
Pagkatapos magtanong tungkol sa farm, wala na akong ibang gagawin kundi ang magpasuso kay Aqui kapag nagugutom siya at magbomba ng sobrang gatas sa b**bies ko. 'Yon na 'yung routine ko, kadalasan araw-araw. Naiinip ako, pero wala akong choice kundi sumunod, kahit na ang dami kong gustong gawin.
Natutuwa ako na nagmadaling maglagay ng elevator si Tatay, kahit na dalawang palapag lang 'yung mansyon namin. Nagbiro pa nga siya na magdadagdag ng escalator at gumagalaw na palapag para hindi ako mapagod, pero nagmatigas ako dahil kailangan ko rin igalaw ang mga kalamnan ko.
Sabi niya, gagawin lang niya 'yon para sa 'kin, kahit hindi ko naman nagagamit lately. Dala-dala na nila ang almusal sa kwarto ko at kadalasan, nakikipag-lunch ako sa parents ko sa loob ng nursery pagkatapos nilang maglagay ng mga upuan at mesa do'n sa isang sulok. Sobrang daming ideya na pumapasok sa isip ng parents ko no'ng dumating si Aqui na para bang naadik sila sa anak ko.
Hindi ko itatanggi na ang mahal kong anghel ay nagdadala sa amin ng sobrang saya araw-araw. Dahil sa kanya, mas matagal na nanatili ang parents ko sa Pilipinas kaysa sa inaakala ko, na ikinatuwa ko rin dahil kasama ko sila.
Sinubukan kong magbasa ng libro para ma-kill 'yung pagkabagot ko. Bumalik ako sa pagbabasa pagkatapos naming mag-lunch, pero laging nawawala ang isip ko habang sinusubukan kong mag-focus sa nobelang binabasa ko. Paulit-ulit kong tinitingnan ang oras sa telepono ko at no'ng malapit na ang alas singko, tuluyan na akong tumigil sa pagbabasa.
Sinara ko ang pahina ng libro pagkatapos maglagay ng bookmark do'n. "Bakit wala pa rin si Felicity?" bulong ko.
"Hindi ka ba sinabihan?" Natigilan ako no'ng sumagot si Tatay. Hindi ko napansin na malapit siya at baka marinig niya 'yon.
Tiningnan ko siya nang nakakunot ang noo. "Sabihin ang ano, Tatay?" tanong ko na walang ideya.
"Pupunta siya ng Cebu ngayon. Do'n siya hanggang bukas," sagot niya at no'n ko naalala 'yung sinabi niya sa 'kin kaninang umaga no'ng nasa banyo ako.
"Ay, naalala ko na. Akala ko nandito na siya ngayon," sabi ko.
Binuksan ko 'yung pahina kung saan ako tumigil sa pagbabasa at no'ng sinusubukan kong magbasa ulit, nagsimula nang mang-asar si Nanay, "Bakit parang malungkot ka na wala siya ngayong gabi, Ellie?"
"Hindi ako malungkot, Nanay," sagot ko nang hindi tumitingin sa kanya, pero hindi siya naniwala.
"Oo. Nakikita ko sa mga mata mo." Tumingin ako sa kanya para ipakita sa kanya na mali siya, pero bago pa man ako makasabi ng kahit ano, sumabay si Tatay sa kanya.
"Kaya ko rin 'yan, prinsesa. Huwag malungkot; nandito siya bukas," sabi niya.
Suminghal ako habang nagpapalitan kami ng tingin nilang dalawa. Alam ko kung ano ang pinaplano nila at hindi sila magtatagumpay do'n, pero dahil sila ang nagsimula, sinamantala ko 'yung pagkakataon na tanungin silang dalawa kung ano ang tingin nila kay Felicity.
Hindi para ipamukha sa kanila na interesado ako. Gusto ko lang malaman kung gaano nila kamahal ang matalik kong kaibigan; gayunpaman, parang hindi magandang ideya 'yon no'ng nag-backfire 'yung tanong ko.
"Well, you see, matagal nang malapit si Felicity sa pamilyang 'to. Kilala na namin siya simula no'ng ipinanganak siya. Hindi siya naging ibang tao at walang pagkakamali ang makakaalis sa espesyal na lugar niya sa pamilya namin. Matanda na kayong dalawa; siguro panahon na para kayong dalawa magkaroon ng maayos na date. Maaaring humantong 'yan sa mas magandang bagay, alam mo 'yan."
"Tatay, magkaibigan lang kami. Alam naman natin kung ano siya at sa tingin ko, hindi niya gugustuhin 'yon."
"Hindi niya gugustuhin pero ikaw?" tanong ni Nanay.
"H-hindi ko sinabi 'yan." Pinatahimik ako ni Nanay.
"Nakikita ko na may chance. Pinagdaanan niyo na ang lahat nang magkasama. Hindi ka niya iniwan sa mga oras na hindi kami pwede sa paligid. Si Felicity lang ang taong kilala naming mapagkakatiwalaan mo at si Aqui rin. Nakikita ko 'yan at patuloy niyang pinapatunayan 'yan sa amin araw-araw," patuloy ni Nanay.
Naantig ang puso ko sa sinabi niya. Tama si Nanay na si Felicity ay isang taong maaasahan ko, pero ang isipin 'yung katotohanang hindi namin alam kung anong plano niya—mahirap gumawa ng hakbang pasulong. Hindi ko rin alam kung tama bang gawin 'yon.
Oo, nagugustuhan ko siya lalo na, pero ganun din kaya ang nararamdaman niya?