Kabanata 99

“Uy, Benji,” lakad papasok ng ate ni Ben na si Serena sa kwarto niya, “anong ginagawa mo?” “May kapartner ako na kakaiba sa project ngayon sa school tapos gusto niya pumunta ako sa bahay nila para dun magtrabaho, pero parang k suspect siya kaya di ko alam kung pupunta ako.” “Imbitahin mo na lang siya dito.” “Ayoko, ayokong malaman niya kung saan ako nakatira.” “Ganun ba kasama?” “Oo, halos di nagsasalita tapos akala ng mga tao madungis siya.” “Ano sa tingin mo?” Nagkibit-balikat si Ben. “Tumigil ka nga sa pagjajudge, di mo naman siya kilala.” “Hindi naman ako nagsasabi, yan yung mga narinig ko.” “Okay, tapos nakikisabay ka pa dun nang di mo man lang binibigyan ng chance. Para sa grade mo naman 'to, kaya tiisin mo na lang at tapusin mo na.” “Pero—” “Wala nang pero-pero, Ben. Trabahuhin mo na yung project mo.” “Sige na nga. Pwede ba hiramin yung kotse mo?” “Oo.” Habang nagmamaneho papunta sa bahay ni Mackie, nag-park si Ben sa kalsada at nakita niya yung itsura ng binata, naka-sando na madumi sa labas ng garahe nila at nag-aayos ng bike niya. “Ugh,” nagbuntong-hininga si Ben. Paglabas niya ng kotse niya, kinuha niya yung bag niya at huminga ng malalim. Tumawid siya ng kalsada at lumakad papunta dun. Tumayo siya dun hanggang sa nakita siya ni Mackie. “Dumating siya,” nagpatuloy si Mackie sa pagtatrabaho. “Partner tayo, eh…” “Partner tayo?” Lumingon siya kay Ben at pinunasan niya yung mga kamay niya. Pinanood niya si Ben na mukhang takot. “Walang mamamatay dito.” “Mackenzie, pwede na ba natin simulan?” “Okay,” ibinaba niya lahat ng gamit niya at lumayo siya, tapos sumunod si Ben. “At Mackie ang tawag sakin, tawag sakin ng mga kaibigan ko.” “Hindi tayo magkaibigan.” Pumasok sila sa bahay niya. “May gusto ka bang kainin? Pwede kitang bigyan ng beer?” Umiling si Ben. “Nasaan yung mga magulang mo?” “Nagtratrabaho.” “Yung tatay mo may auto shop, diba? Denver Auto.” “Yung nanay ko, yung tatay ko may skeet shooting place.” “So, yung nanay mo nagtratrabaho sa kotse tapos yung tatay mo nagbibigay ng baril sa mga tao… bagay na bagay.” “Anong ginagawa ng mga magulang mo?” “Yung tatay ko stockbroker tapos yung nanay ko defense attorney.” “So, yung tatay mo nagnanakaw ng pera tapos yung nanay mo nagsisinungaling para sa mga kriminal.” Napatawa si Mackie. “Hindi pala masaya kapag hinuhusgahan, no?” “Pwede na ba tayong magsimula?” Sinubukan ni Ben na magpatuloy. Umupo sila sa couch ni Mackie at kahit na hindi komportable si Ben, sinubukan niya na gawin yung makakaya niya sa sitwasyon niya. Pero bago pa man nakapagsimula, biglang may sumigaw sa pintuan. “Yo Mack, kailangan ka namin!” “Ano?” Tumayo si Mackie. “Anong nangyayari?” “Yung mga kupal mula sa East Shore nasa kanto at sinusubukang saktan si Sammy, tara na!” “Shit, okay!” Nag-panic si Mackie, lumingon siya kay Ben. “Dito ka lang.” Tumakbo silang magkaibigan palabas ng bahay. “Hindi, hindi niya talaga ako iniwan dito para makipag-away,” sabi ni Ben na hindi makapaniwala. Umupo siya dun sa walang laman na bahay at nag-isip kung mananatili pa siya, pero nagdesisyon siyang umalis. Kinuha niya yung mga gamit niya at lumakad papunta sa kotse niya at tinawagan niya yung ate niya. “Sa susunod, itago mo yung mga opinyon mo.” “Anong nangyari?” Tanong niya habang iniistart ni Ben yung kotse. “Iniwan lang ako ni Mackie sa bahay niya para makipag-away!” Paalis siya. “Maghahanap ako ng bagong partner kasi hindi ko na kaya siya.” “Makikipag-away ka? Sigurado ka?” “Oo, Serena. Ako ay—” habang nagmamaneho siya, nakita niya yung grupo ng mga lalaki na si Mackie yung nasa gitna. “Holy shit,” pinanood niya sila na nag-aaway sa kalye sa araw. “Ano? Anong nangyayari?” “Siya—siya yun, pinapahiya niya yung mga lalaking yun.” Nagulat si Ben habang pinapanood si Mackie at yung mga kaibigan niya na binubugbog yung mga lalaki. “Serena, baliw siya.” “Ben, lumayas ka na diyan!” Sigaw niya habang nanonood siya. Pero huli na ang lahat dahil nakalabas na siya ng kotse niya at nakatayo dun, pinapanood yung lalaking hindi niya masyadong kilala na nakikipag-away. Hindi pa siya nakakakita ng ganito. Hindi alam ni Ben kung matatakot ba o mapapahanga, pero isa lang ang sigurado, natigilan siya. Pagtingin niya, nakita siya ni Mackie na nakatayo dun at nanonood habang yung ibang tao lumalapit para manood. Papalapit na sa kanya si Mackie. “Anong ginagawa mo? Sabi ko manatili ka sa loob!” “Ikaw…” Tumingin si Ben sa mukha niya. “Dugo ka.” “Okay lang ako, Ben. Lumayas ka na dito.” “Hindi, hindi.” Tiningnan niya sila na nag-aaway. “Kailangan mong itigil ito, magpapatayan sila.” “Ben! Hindi ito para sa’yo, okay? Sumakay ka na sa kotse mo at umuwi ka na!” Pinilit ni Mackie, pero hindi gumalaw si Ben. “Hoy!” Sinubukan niyang pagtuunan siya ng pansin. “Sumama ka sakin,” tanong ni Ben na natatakot sa buhay ni Mackie. “Hindi, ito yung mundo ko, hindi yung mundo mo, please, umalis ka na.” Sa wakas, nakinig si Ben at sumakay sa kotse niya at pinanood siya ni Mackie na paalis. — Natakot sa nakita niya kahapon, pumasok si Ben sa school at sinubukan niyang iwasan si Mackie, yung gangster na gustong makipag-away sa kahit sino. Akala ng mga tao, tahimik lang siya na nakakatakot, pero walang nakasaksi sa nakita ni Ben, at iyon ay matapos siyang makilala sa loob ng isang araw. Pumunta siya sa science class at hinintay niyang dumating si Mackie, pero hindi siya dumating. Siyempre naman, pagkatapos ng ganung away? Natapos yung klase at nasa parking lot si Ben malapit sa kotse ni Jeremy na naghihintay sa kanya. Habang naghihintay siya, nakita ni Ben si Mackie na papalapit sa kanya na hawak yung helmet niya. “Hindi,” nagsimula siyang mag-panic. “Lumayo ka sakin!” “Teka, please, pwede kong ipaliwanag.” “Hindi, baliw ka!” Sigaw ni Ben habang sinusubukan ni Mackie na lumapit. “Ben, hindi kita sasaktan, gusto ko lang makipag-usap, sumama ka sakin,” sinubukan niyang ibigay kay Ben yung helmet niya. Napatawa si Ben. “Ano, hindi ako sasakay sa bike mo, psycho.” “Kung ganun, lumakad tayo,” tanong ni Mackie. “Please.” Lahat ng tao sa parking lot nakatingin sa kanila at alam ni Ben na kapag dumating si Jeremy, hindi magiging maayos ang lahat. “Sige,” kaya pumayag siya. Naglakad silang magkatabi at yung guard ni Ben nakabantay, natatakot sa lalaking nasa tabi niya. “Hindi ako bayolente na tao,” nagsimula si Mackie. “Sabihin mo yan sa pasa at mukha ng mga lalaki na binugbog mo kahapon.” “Karapat-dapat sila dun, binubully nila ako at yung mga kaibigan ko ng ilang buwan, at walang nakikipag-away sa amin.” “Alam mo yung totoo,” huminto si Ben. “Sa totoo lang, wala akong pakialam, hindi ko kailangang malaman ito.” “Oo, kailangan mo, kung magiging partner tayo.”