Bab 66 Terperangkap dalam Limbo
Semuanya macam berkabus, macam berkabus tebal. Sejak dua hari lepas, dia tak nampak sesiapa...sampailah sekarang.
"Helo, Anna."
"Saya kat mana ni?"
"Kau kat rumah kau lah, bodoh. Tak kenal ke?"
"Kenapa saya tak jumpa jalan nak keluar?"
"Sebabnya, belum masanya lagi kau keluar, Anna."
"Kenapa?"
"Sebab, memang belum masanya."
"Mana Mommy dengan Daddy saya?"
"Benda tu tak penting dah, Anna."
Anna mula menangis. "Saya nak pergi! Saya nak Mommy dengan Daddy saya! Awak nak apa dari saya?"
"Tenang, Anna. Semua akan baik-baik saja, percaya cakap saya. Kita kawan, ingat tak?"
"Awak bukan kawan saya. Awak tipu saya! Awak bukan Mary!"
Mary pegang lengan atasnya dan tarik Anna ke arahnya. Muka Mary merah padam sebab marah yang mengalir dalam dirinya. "Apa maksud kau bukan Mary, Anna? Saya Mary! Saya tak tipu kau! Kita kawan! Kita kawan! Cakap kita kawan, Anna! Cakap! Cakap!" Mary goncang dia dengan kuat.
Anna menggeletar sambil merengek perlahan, "Kita...kawan."
Masa menggoncang Anna lagi, dia minta, "Kuat sikit! Cakap kuat sikit, Anna!"
Anna menjerit, "KITA KAWAN!"
Mary berhenti goncang Anna dan lepaskan pegangannya. "Bagus...macam ni lebih baik."
Anna merayu dengan lembut, "Tolong, Mary, saya nak balik."
"Balik mana, Anna?"
"Rumah."
"Kau kat rumah, Anna."
"Tak, rumah saya...dengan Mommy dan Daddy saya."
"Kau tak boleh pergi lagi, Anna, saya dah cakap dah."
"Kenapa?"
"Sebab, kita ada benda nak buat."
"Benda apa?"
"Jangan risau pasal tu sekarang, Anna, semua dah diuruskan. Kau cuma tunggu aje."
"Tunggu apa? Berapa lama?"
"Jangan risau pasal apa, Anna. Dan, bila masanya tiba...kau akan tahu. Jadi, kau nak main tak?"
Anna jawab dengan lembut, "Tak, terima kasih."
"Apa?"
"Tak, terima kasih, Mary."
"Kenapa tak, Anna? Seronok tau. Boleh buat kita ada benda nak buat sementara kita tunggu."
"Saya tak rasa nak main sekarang, Mary."
Ada nada marah dalam suara Mary sekarang. "Kenapa tak, Anna? Apa lagi ni? Apa masalah kau ni?"
Anna ambil beberapa langkah ke belakang sebelum menjawab, "Tak ada apa. Saya...saya cuma tak rasa nak main sekarang."
Mary bergerak ke arah Anna, yang terus bergerak ke belakang darinya, sehingga terhenti kat dinding. Mary tekan tangannya kat dinding di setiap sisi Anna, memerangkap Anna antara lengannya. Mary tunduk ke arah Anna yang ketakutan, berkerut pada dia.
"Apa masalah kau, betina? Saya cuba baik dengan kau ni, tapi, kau tak nak bekerjasama! Kau ada masa lagi kat sini, Anna...baik kau manfaatkan sebaiknya, kan?" Anna angguk dengan gementar. "Kalau macam tu, Anna, saya akan tanya kau sekali lagi...kau nak main tak dengan saya?"
Sekali lagi, Anna angguk dengan gementar.
"Bagus." Mary ambil tangannya dari dinding dan berundur dari Anna. "Okey, Anna, jom main."