Kabanata 59 Pagkabigla
Nag-iba siya ng usapan, “Nabalitaan ko na mature ka na at kalmado. Matagal ka nang nagtatrabaho bilang assistant para tulungan si Carl sa mga negosyo niya. Mas okay ka pa sa sinasabi nila…”
Si Daniel, siyempre, hindi bilib sa papuri niya, kaya’t nagsalita nang walang gana, “Ikaw rin naman,” tapos kinabahan siyang tumingin sa dalawang tao sa sulok.
Kinuha ni Laura ang isang bote ng gamot sa bulsa niya at ibinigay kay Carl.
“Anong binabalak mong gawin sa lolo ko?”
Sinulyapan siya ni Laura at walang sinabi.
“Lolo, okay lang po kayo? May masakit po ba sa inyo?”
“A… a…” Hingal pa rin si Carl. Namumutla ang mukha niya, at walang pinagkaiba sa hitsura niya kanina.
Hindi na nakapagpigil si Daniel, at sa huli binigyan ng masamang tingin si Laura, “Kapag may nangyari sa lolo ko, hindi kita patatawarin!”
“Pwede ba tumahimik ka at tantanan mo ako?” Kumunot ang noo ni Laura, lagi na lang siyang nagkakamali, bad trip na talaga siya.
“Mmm!” Biglang umungol si Carl, hawak-hawak ang damit sa harap ng dibdib niya, nakahawak sa pader, at yumuko para “magsuka”.
Nagmadaling lumapit si Daniel para alalayan siya at tapikin ang likod niya, “Lolo, okay lang po kayo? Kailangan niyo bang pumunta sa ospital?”
Nang makita niyang nagsuka ng dugo si Carl, mas lalo siyang nag-alala, “Lolo! Lolo!”
“Okay lang ako.” Mahina ang boses ni Carl at ikinaway niya ang kamay niya. Pinunasan niya ang mga mantsa ng dugo sa labi niya at ngumiti pa, “Okay na ako.”
Natigilan si Daniel dahil nakita niya na ang mukha ng lolo niya na kanina’y namumutla ay unti-unting nagkaroon ng dugo na parang walang nangyari kanina.
“Ito… Lolo, okay na talaga po kayo?”
“Oo.” Ngumiti at tumango si Carl.
Pinanood ni Daniel ang lahat, at sa totoo lang, medyo nagulat siya ngayon. Pero ngumiti si Carl at nagpasalamat kay Laura.
“Gusto talaga kitang pasalamatan. Malayo ang Underground Market sa siyudad, at baka hindi pa dumating ang ambulansya sa oras. Niligtas mo talaga ang buhay ko.”